ruhum büyük bir kaos yaşıyor....seni sevmekle senden nefret etmek arası garip bir med-cezir bu......ama nafile....ne kadar zorlarsam zorlayayım olmuyor işte....nefret sönüp gidiyor bir süre sonra....senin direncin kırılmıyor, ben de zorlamıyorum....kendi haline bırakmalıyım ki, gerçek " sen" çıksın ortaya..bu ne?? sevgi mi, yoksa tutku mu, senin gönlünü feth edememenin yenilgisi mi, bu yenilginin hazımsızlığı mı?? yoksa içimdeki sevme- sevilme duygusuna bir obje misin sadece....o halde neden başkasına dönüp bakamıyorum, neden sende takılı kaldım ben..... bilmiyorum.....bilmiyorum...